Zakład zwany potocznie przez wadowiczan druciarnią powstał pod koniec XIX wieku. W 1923 r. w związku z reorganizacją przyjął nazwę „Wadowicki Przemysł Druciany”. Zajmował się wytwarzaniem drutów, gwoździ, siatek ogrodzeniowych oraz stali budowlanej. Po II wojnie światowej, a dokładnie w 1951 r. został upaństwowiony. Zmieniono również nazwę na „Wadowickie Zakłady Przemysłu Terenowego” i poszerzono wytwarzany asortyment o przenośniki taśmowe, sprężyny i sprzęt szpitalny. Największy rozkwit druciarni przypada na lata 70-te, po włączeniu jej w 1971 r. w skład Kombinatu Urządzeń Mechanicznych Bumar-Łabędy w Gliwicach. Podjęto tym samym produkcję maszyn i urządzeń rolniczych, budowlanych oraz części dla wojska. Z ciekawostek warto nadmienić, że w wadowickim zakładzie produkowano wówczas, m.in koła nośne do czołgów T 55 i T 72, oraz transporterów opancerzonych. W wyniku przemian przełomu lat 80-tych i 90-tych wadowicka druciarnia odłącza się od gliwickiego kombinatu, stając się od 1991 r. „Fabryką Urządzeń Mechanicznych i Sprężyn Fumis – Bumar Wadowice”. W nowych warunkach gospodarczych zakład przetrwał ponad dwie dekady i uległ likwidacji w 2012 r. Jego pozostałości można zobaczyć przy obecnej ulicy Legionów w Wadowicach.

Poniżej prezentuję rachunek fabryki „Wadowicki Przemysł Druciany” z 1938 r.

wpd